ž            در شروع سوره یوسف، از رؤیای حضرت یوسف که در کودکی دیده بود بحث می کند . حضرت یوسف 11 ستاره دیده بود . از اول تا آخر قرآن فقط در سوره یوسف از عدد 11 ستاره بحث می کند و بعد از این آیه ، در آیه های 101 و 105 به فضا اشاره می کند . « موقعی که یوسف به پدرش گفت : ای پدرم ؛ به راستی من در خواب 11 ستاره و نیز خورشید و ماه را دیدم . آن ها را در وضعی که به من تعظیم می کردند دیدم .»

ž            (یوسف= آیه 4)

ž            «با آن که برای قرآن مزدی هم از آن ها مطا لبه نمی کنی و با آن که برای جهانیان فقط اندرزی باشد .»

ž            ( یوسف = آیه 104 )

ž            « و چه نشانه هایی در آسمان و زمین است که کافران از کنار آن ها کناره گیری می کنند .»              ( یوسف = آیه 105 )

ž            در دو آیه 101 و 105 منظور از آسمان ها ، فضاست ودر جای دیگر این سوره در قرآن، در بعضی از آیات از کلمه آسمان استفاده شده که قابل توجه است . به دلیل این که کره زمین یک آسمان دارد و در کتاب مقدس دیگر هم کلمه آسمان ها به کار برده شده که به عقیده عالمان به معنی فضا و منظور آسمان های کرات دیگر است . در آن زمان (نزول قرآن) تلسکوپ ایجاد نشده بود و تنها 5 سیاره با چشم دیده می شد . علم ستاره شناسی امروزه از 11 سیاره بحث می کند و کشف پلوتون در همان سوره بیان شده است یعنی خورشید و ماه و 9 سیاره دیگر مجموعاٌ 11 سیاره.

ž            حال مجموع کلمه در سوره یوسف و شماره های کلیدی آن یعنی در آیه 4 که از 11 ستاره، در آیه 101 کلمه آسمان ها و در آیه 105 که دوباره از آسمان ها بحث می کند ، که دقیقاٌ سال کشف آخرین سیاره منظومه شمسی یعنی سال 1916 میلادی به دست می آید.

ž             

ž                      بنابراین:                              1916 = 105 + 101 + 4 + 1706

ž             

محقق:سینا گاراژیان