ابلیس در تاریخ
خداوند سه گونه موجود عاقل و با شعور آفریده :
یک نوع در آسمانها هستند که همان فرشتگان اند و از نور به وجود آمده اند که شهوت جنسی و خور و خواب و شهوات دیگر ندارند؛ گناه از آنان سر نمی زند، تسلیم محض پروردگار می باشند و یک لحظه نافرمانی او را نمی کنند، خلقت آنها جلوتر از جن و انس بوده .
نوع دیگر؛ انسان است که خداوند متعال او را با دو دست قدرت خود پدید آورد و ملائکه بر او سجده کردند و استاد آنان شد، هم عقل و هم شهوت در وجودش گذاشت ، و از خاک و آب به وجود آمده است . نوع سوم ؛ نژاد جن است که خداوند ایشان را از آتش بی دود(و باد) پدید آورد، و مثل انسان عقل و شهوت به آنها داده شده است . خلقت جن قبل از خلقت آدم و هم زمان با خلقت نسانس بوده است . خداوند درباره خلقت آنان چنین فرموده : والجان خلقناه من قبل من نار السموم ((ما طایفه جن را قبل از انسان از آتش گرم و سوزان - و شعله ور بدون دود - آفریدیم )). همان طور که خداوند، نخست آدم علیه السلام را خلق نمود و همسرش ((حوا)) را بعد از او از جنس خودش آفرید، پدر جنها هم که ((مارج )) نام داشت از آتش و سپس همسرش ((مارجه )) را نیز از او خلق نمود.((مارج و مارجه )) با هم ازدواج کردند ((جان )) متولد شد و فرزندان ((جان )) دو طایفه شدند، یک طایفه ، همان جنها که در میان آنان ، هم مؤمن پیدا میشود و هم کافر؛ طایفه دوم ؛ شیاطین شدند که پدر بزرگشان ((ابلیس )) می باشد. ابلیس یکی از فرزندان جان است .
ابلیس در قرآن
ابلیس در قرآن از نوع جن شناخته شدهاست.[۱] او از مقربان درگاه خداوند بود به حدی که در میان فرشتگان قرار گرفته بود. پس از خلق آدم، خدا به همه فرشتگان و همچنین به ابلیس دستور داد که به آدم سجده کنند.[۲] ابلیس به خاطر کبر از این کار سر باز زد.[۳] و خدا او را از خویش راند.[۴] ابلیس از خدا درخواست مهلت تا روز قیامت کرد.[۵] خدا به ابلیس تا روز مشخصی وقت داد.[۶] ابلیس به عزت خدا قسم یاد کرد که همه آدمیان مگر بندگان مخلصش را گمراه کند.[۷] و خدا نیز وعده داد که جهنم را از او و کسانی که از او تبعیت کنند پر کند.[۸]
ابلیس و فرزندان و یاران او که شیطان و شیاطین نیز خوانده میشوند بارها در قرآن دشمن آشکار آدمیان خطاب شدهاند.[۱][۹] آنها میتوانند، از جائی که آدمیان آنها را نمیبینند، آنها را ببینند.[۱۰] و انسانها را به کارهای ناپسند وسوسه کنند، ولی با یاد خدا و پناه بردن به خدا آنها از انسانها دور میشوند.[۱۱]
ابلیس در احادیث اسلامی
در حدیثی از جعفر صادق آمده است که روز وقت معلوم روزی است پس از ظهور مهدی که رسول خدا رجعت کرده و ابلیس را بر روی صخره (واقع در زیر قبه الصخره فعلی) به قتل می رساند.[۱۲] البته باید توجه داشت که در بسیاری از روایات ظهور از نمادها استفاده شده است و مراد معنای نزدیک آنها نیست. ابلیس به معنای کسی است که حق را با باطل می پوشاند و طبق روایات اسلامی در زمان ظهور آنقدر حقایق در جامعه آشکار شده است و همه مردم از آن آگاهند که عملاً فضایی برای پوشانیدن حق با باطل فراهم نمی آید و در چنین جامعهای ابلیس می میرد.
آیاتی درباره ی ابلیس
فسجد الملئکـه کلهم اجمعون
پس همه ی فرشتگان سجده کردند
الا ابلیس ابی ان یکون مع الساجدین
مگر ابلیس که از همراهی با سجده کنندگان امتناع ورزید.
قال یا بلیس ما لک الا تکون مع الساجدین
(خدا)فرمود که ای شیطان برای چه با سجده کنندگان عالم سر فرودنیاوردی
قال لم اکن لاسجدلبشر خلقته من صلصال من حمامسنون
(شیطان)پاسخ دادکه من هرگز به بشری که از گل ولای کهنه دگرگون شونده خلقت کرده ای سجده نخواهم کرد
قال فاخرج منها فانک رحیم
(خداهم به او قهر وعتاب)فرمود که (ازصف ساجدان وازبهشت مطیعان)خارج شو که تورانده ی ما درگاه ماشده ای
وان علیک اللعنت الی یوم الدین
ولعنت ما تا روز جزابرتومحقق وحتمی گردید
محقق:پوریا اعتصامی زاده
ادامه مطلب
